• Informacje
  • Indeks
  • Zapowiedzi
  • Liturgia

Informacje dla narzeczonych Informacje | KKK i KPK | Artykuły

Spis treści:

1. Podstawowe informacje o przygotowaniu do małżeństwa.
a)odpowiedzialni za przygotowanie do małżeństwa,
b)narzeczeni mieszkają poza parafią, a chcą zawrzeć małżeństwo w swojej rodzinnej parafii.

2. Formy zawierania związku małżeńskiego.

3. Miejsce ślubu.

4. Zgłoszenie ślubu w kancelarii parafialnej.

5. Dokumenty, które należy przedłożyć w kancelarii parafialnej:

a)przy pierwszym spotkaniu z duszpasterzem,

b)przy następnych spotkaniach,

c)w tygodniu ślubu.

6. Świadkowie ślubu.

7. Licencja.

8. Bezpośrednie przygotowanie do małżeństwa:

a)spowiedź przedślubna,

b)konferencje przedmałżeńskie,

c)Poradnia Życia Rodzinnego,

d)dzień skupienia przedślubnego,

e)rozmowa duszpasterska.

9. Pouczenie dla narzeczonych.

10. Uwagi do liturgii sakramentu małżeństwa.

11. Po ślubie – porady duszpasterskie.

12. Informacja USC - małżeństwo ze skutkami cywilnymi.

13. Terminy i miejsca spotkań dla narzeczonych.

Podstawowe informacje o przygotowaniu do małżeństwa

Dyrektorium Duszpasterstwa Rodzin (DDR 18) w przygotowaniu do małżeństwa i życia w rodzinie wyróżnia trzy etapy: przygotowanie dalsze, bliższe i bezpośrednie.

Odpowiedzialni za przygotowanie do małżeństwa. Za przygotowanie narzeczonych do sakramentu małżeństwa jest odpowiedzialny Ksiądz Proboszcz, a jeśli to przygotowanie jest prowadzone w ramach duszpasterstwa akademickiego to odpowiedzialnym jest Duszpasterz Akademicki.

W (wyjątkowych) uzasadnionych wypadkach (DDR 34), gdy narzeczeni nie mogą odbyć ww. przygotowania bezpośredniego, wówczas Ksiądz Proboszcz może dać pisemne skierowanie na odbycie przygotowania prowadzonego przez Archidiecezjalne Duszpasterstwo Rodzin. Za całość tego przygotowania odpowiada duszpasterz wyznaczony przez Księdza Biskupa; on rozpatruje skierowanie od Księdza Proboszcza i dokonuje zapisów.

Narzeczeni mieszkają poza parafią rodzinną, a chcą zawrzeć związek małżeński w swojej rodzinnej parafii. Osoby, które wyjechały z rodzinnej parafii, np. za pracą do Anglii - powinni tam jak najszybciej zgłosić się do parafii czy misji prowadzonej przez Kościół Rzymskokatolicki i tam odbyć przygotowania do zawarcia związku małżeńskiego wraz ze spisaniem protokołu przedślubnego. Po takim przygotowaniu otrzymują od tamtejszego duszpasterza licencję do asystowania przy małżeństwie. Dalsze formalności związane z sakramentem małżeństwa dopełniają w parafii ślubu. Zapoznaj się też z kanonami 102 i nn. z KPK (Kodeks Prawa Kanonicznego) o zamieszkaniu stałym i tymczasowym. (do góry)

Formy zawierania związku małżeńskiego

W związku z wprowadzeniem w życie Konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a Rzeczpospolitą Polską, od dnia 15 listopada 1998 r. sakrament małżeństwa może być zawarty według jednej z następujących form:

A) według dotychczasowej praktyki, tzn. małżonkowie zawarli już ze sobą wcześniej kontrakt cywilny lub zawierają go tego samego dnia, ale przed zawarciem małżeństwa sakramentalnego;

B) nupturienci zawierają małżeństwo sakramentalne wyłącznie ze skutkami religijnymi (bez skutków cywilnych);

C) nupturienci zawierają małżeństwo według ceremonii religijnej z równoczesnym (tzn. w czasie tej samej ceremonii) zawarciem małżeństwa wywołującym skutki cywilne według polskiego prawa świeckiego. (do góry)

Miejsce ślubu

Małżeństwo powinno być zawierane w parafii, w której jedno z narzeczonych posiada stałe lub tymczasowe zamieszkanie albo faktyczny miesięczny pobyt. (kan. 1115)

Zgłoszenie ślubu w kancelarii parafialnej

Kandydaci do małżeństwa powinni obowiązkowo zgłosić się do kancelarii parafialnej na 3 miesiące przed planowanym terminem ślubu w celu rozważnego i spokojnego podjęcia bezpośredniego przygotowania do ślubu, ewentualnego uzupełnienia katechezy przedmałżeńskiej i załatwienia formalności związanych z sakramentem małżeństwa.

Kancelaria parafialna czynna jest codziennie w dni powszednie (oprócz sobót) po Mszy św. wieczorowej: październik – marzec: godz. 17.30 – 18.30; kwiecień – wrzesień: godz. 18.30 – 19.30. Wiemy, że mamy różne obowiązki związane z konkretnym czasem ich wykonywania, dlatego jeżeli nie mamy możliwości załatwić spraw kancelaryjnych w wyznaczonym czasie proszę wcześniej (każdego dnia po Mszy św. lub telefonicznie) umówić się z ks. proboszczem, aby ustalić stosowny czas na spotkanie w kancelarii parafialnej. (do góry)

Dokumenty, które należy przedłożyć w kancelarii parafialnej

Przy pierwszym spotkaniu z duszpasterzem:

1. Dowód osobisty lub inny urzędowy dokument, np. legitymacja służbowa.

2. Metryka chrztu świeżej daty, tzn. wydana nie wcześniej niż 6 miesięcy przed zgłoszeniem się zainteresowanych do duszpasterza. Metryka winna zawierać wszystkie adnotacje z księgi chrztów. Jeżeli nie ma wpisanego bierzmowania należy z parafii bierzmowania dostarczyć zaświadczenie o przyjęciu sakramentu.

3. Ostatnie świadectwo z nauki religii. Zapisać lub zapamiętać datę I Komunii św.

Przy pierwszym spotkaniu w kancelarii parafialnej zostaje przeprowadzona rozmowa duszpasterska i spisany protokół przedślubny.

Pouczenie. Jeżeli małżeństwo zawierane jest według formy C) tzn. ze skutkami cywilnymi, to po rozmowie z duszpasterzem i spisaniu protokołu przedślubnego narzeczeni mają obowiązek w odpowiednim czasie (nie wcześniej niż 6 miesiący przed ślubem) zgłosić się do właściwego Urzędu Stanu Cywilnego (u nas mieści się w Urzędzie Gminy w Józefowie nad Wisłą) w celu dokonania formalności wynikających z prawa świeckiego (zob. informacja USC). Tam narzeczeni otrzymają zaświadczenie (w 3 egz.) o tym, że mają oni prawo zawrzeć małżeństwo według prawa polskiego (zaświadczenie jest ważne 6 miesiący od daty wydania), które należy dostarczyć do kancelarii parafii, w której będzie zawierane małżeństwo (wszystkie 3 egz.). (do góry)

Potem dołączamy następujące dokumenty:

1. Aktualne zaświadczenie (3 egz.) z Urzędu Stanu Cywilnego stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa (w wypadku małżeństwa sakramentalnego zawieranego ze skutkami cywilnymi – forma C)

2. Świadectwo zawarcia związku cywilnego z USC (w wypadku gdy przed małżeństwem sakramentalnym był zawarty kontrakt cywilny – forma A).

3. Zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi.

4. Indeksy nauk przedmałżeńskich z odbytą drugą spowiedzią.

5. Inne dokumenty, o ile będą wymagane przez prawo kościelne, a o których powiadomieni zostaną narzeczeni w kancelarii parafialnej.

W tygodniu ślubu. W dniach od poniedziałku do czwartku narzeczeni zgłaszają się ze świadkami do kancelarii parafialnej w celu spisania aktu ślubu. Do protokołu przedślubnego dołączają brakujące dokumenty i składają stosowną ofiarę z racji ślubu. W opłacie tej nie mieści się posługa organisty i kościelnego, których to narzeczeni opłacają we własnym zakresie. (do góry)

Świadkowie ślubu

Świadkowie ślubu winni być pełnoletni (tj. ukończone 18 lat) i mają przedłożyć w kancelarii parafialnej dowód osobisty lub inny urzędowy dokument potwierdzający ich tożsamość.
Więcej zobacz: PKP kan. 1108 § 1 oraz KKK 1631, 1663. (do góry)

Licencja

Licencja wydawana jest w tygodniu ślubu. Do licencji zostają dołączone 3 egzemplarze zaświadczenia z Urzędu Stanu Cywilnego (tylko w wypadku, gdy narzeczeni zawierają sakrament małżeństwa ze skutkami cywilnymi, forma C). (do góry)

Bezpośrednie przygotowanie do małżeństwa

Spowiedź przedślubna. Po spisanym protokole przedślubnym należy jak najszybciej odbyć spowiedź przedślubną. Dając spowiednikowi do podpisania indeks należy zaznaczyć, że jest to pierwsza spowiedź przedślubna. Tak samo postępujemy przy drugiej spowiedzi, którą narzeczeni odbywają niedługo przed zawarciem sakramentu, aby pełniej i w czystości serca przeżyć przyjęcie sakramentu małżeństwa. Oczywiście, gorąco zachęcamy do częstego korzystania z sakramentów świętych.

Konferencje przedmałżeńskie. Narzeczeni są zobowiązani przed ślubem wysłuchać 10 konferencji przedmałżeńskich. Powinny one obejmować tematy z zakresu: teologii małżeństwa, etyki życia małżeńskiego oraz liturgii sakramentu małżeństwa (por. DDR 30), w następującym porządku:

1. Małżeństwo chrześcijańskie.

2. Miłość dojrzała.

3. Komunikacja tworząca wspólnotę.

4. Rodzina pochodzenia.

5. Sakrament małżeństwa.

6. Ślub katolicki.

7. Dziecko darem Bożym.

8. Być rodzicami.

9. Wierność.

10. Kościół domowy.

Konferencje 1, 3, 4, 5, 6, 7 i 9 prowadzi duszpasterz, zaś konferencje 2, 8 i 10 - Parafialny Doradca Życia Rodzinnego.

Konferencje przedmałżeńskie dla narzeczonych z naszej parafii odbywają się zazwyczaj w okresie Wielkiego Postu. Termin konferencji (po wcześniejszych ustaleniach z narzeczonymi) podaje proboszcz w ogłoszeniach parafialnych.

Parafialna Poradnia Życia Rodzinnego dla narzeczonych ze względów na bardzo małą ilość zawieranych małżeństw nie jest organizowana w naszej parafii. Korzystamy z poradni w innych parafiach (po wcześniejszym uzgodnieniu z ks. proboszczem) z uwzględnieniem tamtejszych wymogów kancelaryjnych.

W Parafialnej Poradni Życia Rodzinnego w trzech indywidualnych spotkaniach z narzeczonymi omawiane są tematy dotyczące odpowiedzialności za wzajemną miłość i przekazywanie życia, szkodliwości i niedopuszczalności antykoncepcji, środków poronnych sztucznych zapłodnień oraz znaczenia metod naturalnego rozpoznawania płodności, wg opracowanego przez AODR programu.

Dzień skupienia przedślubnego dla narzeczonych z naszej parafii odbywa się w domu rekolekcyjnym w Kaliszanach. Dzień skupienia kończący katechezy przedślubne winien być połączony z możliwością dłuższej modlitwy, spowiedzi, Mszą Świętą i konferencją.

Rozmowa duszpasterska sprawdzająca wiedzę narzeczonych dotyczącą małżeństwa i rodziny odbywa się na zakończenie bezpośredniego przygotowania do przyjęcia sakramentu, a dotyczy poglądów narzeczonych na sakramentalność i nierozerwalność małżeństwa, miłość, wierność, płodność i szacunek wobec poczętego dziecka, jego wychowanie. Ta rozmowa będzie też sposobnością dla zrealizowania formalności oraz poinstruowania narzeczonych o przebiegu liturgii zaślubin. (do góry)

Pouczenie dla narzeczonych

1. Starajcie się czasie bezpośredniego przygotowania do małżeństwa nieustannie żyć w łasce uświęcającej. Gdy przydarzy się grzech, praktykujcie zasadę - dzisiaj zgrzeszyłem, dzisiaj się oczyściłem.

2. Podczas waszych spotkań ze sobą, pomódlcie się razem za siebie, pójdźcie razem do kościoła, porozmawiajcie o Bogu. To jest bardzo ważne. Jeżeli będziecie z Bogiem, Bóg będzie z wami.

3. Gdy będziecie zapraszali gości weselnych, poproście ich, a także swoich świadków, aby z racji waszego ślubu skorzystali ze Spowiedzi świętej, zaś w czasie waszego ślubu gorąco się za was modlili i w waszej intencji przyjęli Komunię świętą.

4. Korzystając z okazji poproście też swoich gości, aby w kościele nie rzucali przed wasze nogi pieniędzy, ryżu i innych dziwnych przedmiotów. Jest to pogański zwyczaj, który nie ma nic wspólnego z sakramentem małżeństwa. (do góry)

Uwagi do liturgii

1. Fotograf. Zgodnie z zarządzeniem Arcybiskupa Bolesława Pylaka z dn. 02.03.1995 r. w czasie ślubu może fotografować i filmować tylko jeden fotograf i jeden operator kamery. Zawsze obowiązuje ich godny i świąteczny ubiór. Warunkiem otrzymania zezwolenia na wykonywanie zdjęć i filmów jest posiadanie dokumentu potwierdzającego ukończenie kursu liturgicznego organizowanego przez AKL.

2. Narzeczeni mogą sobie wybrać czytania na swój ślub. Mogą także podczas liturgii sakramentu małżeństwa wykonać czytanie, psalm, modlitwę wiernych.

3. Obrączki przed Mszą św. zostawiamy u pana kościelnego.

4. Przed rozpoczęciem Mszy św. narzeczeni wraz ze świadkami czekają na kapłana w przedsionku kościoła.

5. Zaraz po ceremonii zaślubin (ze skutkami cywilnymi – forma C) małżonkowie wraz ze świadkami udają się do zakrystii (bądź kancelarii), aby złożyć swoje podpisy na zaświadczeniach z USC (w 3 egz.). Jeden egzemplarz zaświadczenia otrzymują małżonkowie. (do góry)

Po ślubie – porady duszpasterskie

Młodej parze bardzo polecam:

1. Nie zapomnijcie zamówić dziękczynnej Mszy św. z prośbą o błogosławieństwo w rocznicę waszego ślubu.

2. Praktykujcie wspólną codzienną modlitwę. Pamiętajcie o Różańcu.

3. Postarajcie się zaraz po ślubie odprawić pierwsze piątki i pierwsze soboty miesiąca. Najlepiej razem.

4. Trzymajcie się zasady: żadnego dnia bez wspólnej modlitwy, żadnych niedziel i świąt bez udziału we Mszy św.

5. Praktykujcie comiesięczną spowiedź.

6. Nie zapomnijcie, że bez Boga nie można być szczęśliwym ani nie można dobrze wychować dzieci. W odkrywaniu Boga i życiu z Nim bardzo pomocne jest trwanie we wspólnocie parafialnej i w grupach działających przy parafii. Zachęcam też do słuchania "Audycji dla małżonków" w Radio Maryja (wtorki, godz. 21.30).

Na waszą piękną, ale i trudną drogę małżeńską z serca wam błogosławię! Ks. proboszcz. (do góry)

Przydatne informacje USC

Informacja USC dla osób ubiegających się o wydanie zaświadczenia do zawarcia małżeństwa kanonicznego ze skutkami cywilnymi.

Mężczyzna i kobieta, którzy ukończyli 18 lat (kobieta za zgodą sądu po ukończeniu 16 lat), zamierzający zawrzeć małżeństwo kanoniczne ze skutkami cywilnymi, powinni zgłosić się do Urzędu Stanu Cywilnego miejsca zamieszkania jednej ze stron i złożyć:

pisemne zapewnienia o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa oraz, w zależności od stanu cywilnego, następujące dokumenty:

kawaler, panna

odpis skrócony aktu urodzenia,

rozwiedziony, rozwiedziona

odpis skrócony aktu urodzenia,

odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o rozwodzie albo odpis prawomocnego wyroku sądu o rozwodzie,

wdowiec, wdowa

odpis skrócony aktu urodzenia,

odpis skrócony aktu zgonu małżonka albo odpis prawomocnego orzeczenia sądu o stwierdzeniu zgonu poprzedniego małżonka lub uznania go za zmarłego.

kobieta niepełnoletnia, która ukończyła 16 lat składa również:

odpis prawomocnego postanowienia sądu zezwalającego na zawarcie małżeństwa.

Każde z nupturientów powinno okazać dowód osobisty.

Nazwiska małżonków i ich dzieci

Po ślubie małżonkowie mogą nosić:

nazwisko wspólne dla obojga – dotychczasowe nazwisko męża albo dotychczasowe nazwisko żony.

swoje dotychczasowe nazwiska,

nazwiska dwuczłonowe, wynikające z połączenia dotychczasowego nazwiska jednego z małżonków z dotychczasowym nazwiskiem drugiego małżonka.

Dzieci mogą nosić nazwisko jednego z małżonków.

Po stwierdzeniu zdolności prawnej nupturientów do zawarcia małżeństwa i ustaleniu nazwisk przyszłych małżonków i ich dzieci, kierownik Urzędu Stanu Cywilnego wydaje zaświadczenie o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa w prawie polskim.

Trzy egzemplarze zaświadczenia narzeczeni przekazują proboszczowi parafii, w której będzie zawierane małżeństwo kanoniczne. Zaświadczenie jest ważne 6 miesiący od dnia wydania.

Wymienione wyżej dokumenty obowiązują również przy zawieraniu małżeństwa w USC. (do góry)

Terminy i miejsca spotkań dla narzeczonych

Konferencje przedmałżeńskie w naszej parafii odbywają się w okresie Wielkiego Postu. Terminy konferencji są uzgadniane z narzeczonymi, tak aby im odpowiadały i nie kolidowały z innymi obowiązkami.

Dzień skupienia. Miejsce: Ognisko Światła i Miłości, Stare Kaliszany 1, 24-340 Józefów nad Wisłą, tel. 81-828-50-08, tel. kom. +48 609-598-587, e-mail: ognisko.kaliszany@gmail.com
Strona internetowa: www.ognisko-milosci.pl/

Dzień skupienia odbywa się w następujących dniach roku:

1. 11-03-2018 - godz. 15.00-18.00

2. 10-06-2018 - godz. 15.00-18.00

3. 14-10-2018 - godz. 15.00-18.00

4. 02-12-2018 - godz. 15.00-18.00

O ile narzeczonym z ważnych powodów nie odpowiadają podane przez parafię terminy spotkań przedmałżeńskich wtedy mogą uczestniczyć w konferencjach i dniu skupienia w innych parafiach.

Małżeństwa. Ognisko Światła i Miłości zaprasza także do udziału w rekolekcjach dla małżonków. Terminy spotkań:

1. 08-10.06.2018

2. 13-18.07.2018

3. 27.07-01.08.2018

4. 30.11-02.12.2018

Prowadzą: ks. Marcin Jankiewicz, o. Ksawery Knotz, ks. Marek Maj i o. Mirosław Bielecki. (do góry)

Indeks dla narzeczonych Informacje | KKK i KPK | Artykuły

Spis treści:

1. Zobowiązanie.

2. Konferencje przedmałżeńskie.

3. Przygotowanie do spowiedzi.

4. Rachunek sumienia dla narzeczonych.

a)Być człowiekiem.

b)Być katolikiem.

c)Przygotowując się do bycia żoną, mężem.

d)Pragnę żyć w rodzinie katolickiej.

5. Akt żalu.

6. Spowiedź.

7. Literatura.

Zobowiązanie

Chcąc zawrzeć sakrament małżeństwa w obrządku katolickim, zobowiązuję się do godnego przygotowania się do tego wydarzenia przez:

uczestniczenie w konferencjach przedmałżeńskich i w spotkaniach w parafialnej poradni rodzinnej,

udział w skupieniu przedślubnym w kościele,

przystąpienie do spowiedzi przedślubnej.

Zawierając katolicki związek małżeński, zobowiązuję się do pogłębiania swojej wiary oraz wiedzy religijnej, aby potem móc przekazać chrześcijańskie wartości swoim dzieciom.

.......................................................................

podpis narzeczonego/narzeczonej

Konferencje przedmałżeńskie

Mężczyzną i niewiastą stworzył ich (Rdz 1,27)

1. Małżeństwo chrześcijańskie (powołanie każdego człowieka, różne powołania i drogi życia, powołanie do małżeństwa, narzeczeństwo, zadania tego okresu)

Największa jest miłość (1 Kor 13, 13)

2. Miłość dojrzała (rozumienia słowa miłość, dojrzałość miłości, miłość jako postawa, rozwój miłości małżeńskiej, przymierze małżeńskie)

Co byście chcieli, żeby wam czynili, i wy im czyńcie (Mt 7, 12)

3. Komunikacja tworząca wspólnotę (znaczenie rozmowy, warunki udanej komunikacji, konflikty i ich rozwiązywanie, przebaczenie)

Opuści człowiek ojca i matkę (Rdz 2, 24)

4. Rodzina pochodzenia (złoty środek w kontaktach rodzinnych, granice rodzinne, odejście z domu dla założenia własnej rodziny, kontakt z rodzicami i teściami)

Będą dwoje w jednym ciele (Rdz 2, 24)

5. Sakrament małżeństwa (co to jest sakrament, sakrament małżeństwa, sakrament małżeństwa jako stan, Boży plan "od początku" wybór czytań ślubnych)

Zaproszono na to wesele także Jezusa (J 2,2)

6. Ślub katolicki (pytania poprzedzające ślub, analiza przysięgi małżeńskiej, liturgia i symbole liturgiczne sakramentu małżeństwa, prawne warunki ważnego małżeństwa)

Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie (Mt 18, 20)

7. Dziecko darem Bożym (powołanie do rodzicielstwa, rola matki, rola ojca, kierowanie płodnością, szacunek dla życia, małżeństwa bezdzietne)

Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę (Oz 11, 4)

8. Być rodzicami (etapy rodzicielstwa, zadania na tych etapach, wychowanie, złoty środek w wychowaniu)

Wierny przyjaciel potężną obroną (Syr 6, 14)

9. Wierność (życie jako droga do zbawienia, małżeństwo wspólną drogą całego życia, wzajemna wierność warunkiem szczęścia rodzinnego, pielęgnowanie wierności i miłości)

Gdzie jest dwóch albo trzech zebranych w imię moje, tam Ja jestem (Mt 18, 20)

10. Kościół domowy (grupa rodzinna, wzajemne oddziaływanie osób, dobro drugiego dobrem własnym, wspólne dążenie do szczęścia, Kościół domowy, modlitwa, świętowanie) (do góry)

Przygotowanie do spowiedzi

Modlitwa przed spowiedzią

Ojcze Niebieski, Ty znasz mnie do głębi -
znasz każdy szczegół mego życia.
Przeznaczyłeś mnie do życia z sobą w wieczności.
Często o tym zapominam. Jestem słaby, niestały.
Tak łatwo się wybielam, usprawiedliwiana.
Pozwól mi widzieć siebie tak, jak Ty mnie widzisz.
Osądzić bez wybiegów intencje, jakimi kieruję się w życiu.
Oświeć mnie, abym rozpoznał swe grzechy przeciw Tobie
i przeciwko moim bliźnim.
Abym miał odwagę uznania, że źle postępuję,
że potrzebuję zmiany postępowania, myślenia, nawrócenia.
Daj łaskę prawdziwego żalu i poprawy,
abym doznał radości Twojego przebaczenia.
Niech Twoje miłosierdzie, Boże, uleczy moje rany,
wzmocni moją wolę pełnienia Twojej woli. Amen.
(do góry)

Rachunek sumienia dla narzeczonych

Sakrament pokuty i pojednania jest widzialnym znakiem powrotu człowieka do przyjaźni z Bogiem i bliźnim. Aby osiągnąć realny skutek tego sakramentu w uczuciu pokoju i nadziei, należy, wzywając pomocy Ducha Świętego, jak najgorliwiej wypełnić pięć warunków dobrej spowiedzi. Oddajemy w Wasze ręce rachunek sumienia, który jest pierwszym warunkiem dobrej spowiedzi, a bez którego sakrament ten traci swój autentyczny charakter. Zdajemy sobie sprawę, że nie wszystkie pytania zawarte w tym rachunku będą zrozumiale dla każdego. W sytuacji wątpliwości i niezrozumienia warto daną kwestię poruszyć bezpośrednio ze swoim spowiednikiem. (do góry)

1. Być człowiekiem

Czy i jak dbam o swoje ciało?

Czy dbam o higienę osobistą?

Czy prowadzę zdrowy tryb życia?

Jaki jest mój ubiór?

Czy i jak rozwijam zdolności, którymi mnie Bóg obdarzył?

Czy w pracy zawodowej jestem gorliwy, sumienny i chętny do pomocy?

Czy nie przywłaszczam sobie czegokolwiek z miejsca pracy?

Czy dbam o swój rozwój umysłowy?

Co czytam?

Co oglądam w telewizji i Internecie?

Jak dbam o swoją sferę duchową?

Czy w moich zainteresowaniach jest miejsce na lekturę duchową, wiadomości o Kościele?

Czy dbam o bliźniego?

Czy interesują mnie sprawy społeczne (lokalne i narodowe)?

Czy jestem uczciwy w płaceniu podatków?

Czy stać mnie na pomoc bliźniemu?

Czy zauważam wokół siebie cierpiących, ubogich, niepełnosprawnych?

Czy z szacunkiem odnoszę się do osób starszych? (do góry)

2. Być katolikiem

Jaka jest moja wiara w Boga w Trójcy Jedynego?

Czy jest zgodna z nauką Kościoła?

Czy pogłębiam swoją wiarę? W jaki sposób?

Czy wierzę w obecność Boga w sakramentach Kościoła?

Czy wierzę, że Bóg jest MIŁOŚCIĄ?

Czy wierzę w Opatrzność Bożą nad człowiekiem?

Czy wierzę w obecność Boga w sakramentach Kościoła?

Czy w swoim życiu nie posługuję się wróżbiarstwem, różdżkarstwem, horoskopami, numerologią?

Czy wierzę w słowa zapisane w Piśmie Świętym?

Czy dbam o czystość i wrażliwość mojego sumienia?

Jak wygląda moje życie z wiary?

Jak często przystępuję do sakramentów (spowiedź, Eucharystia)?

Co jest moją motywacją spowiedzi? (nadchodzące święta, pogrzeb, chrzciny, ślub, itp., czy prawdziwa chęć pojednania się z Bogiem?)

Czy kiedykolwiek zataiłem (-łam) jakieś grzechy w sakramencie pokuty i pojednania?

Co jest moją motywacją udziału w niedzielnej Eucharystii? (nakaz Prawa, presja rodziny społeczeństwa, czy autentyczna wiara w obecność Boga w liturgii?)

Czy kiedykolwiek przyjąłem (-łam) Komunię Świętą w stanie grzechu ciężkiego?

Jak wygląda moje uczestnictwo w Eucharystii? Jak często przyjmuję Komunię Świętą? Jak wsłuchuję się w liturgię Słowa Bożego?

Czy uczestniczę w okresowych nabożeństwach? (Droga krzyżowa, Gorzkie żale, Nabożeństwa majowe, czerwcowe, Różaniec itp.)

Jak przeżywam rok liturgiczny? (duchowe przygotowanie do Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocnych, udział w rekolekcjach, posty nakazane)

Jak wygląda moja modlitwa osobista? (poranny pacierz, myśl o Bogu w ciągu dnia, nawiedzenie świątyni, znak krzyża przy kapliczce, modlitwa przy posiłku, pozdrowienie napotkanej osoby duchownej, wieczorny rachunek sumienia)

W jakich okolicznościach i w jakich intencjach najczęściej się modlę?

O co proszę Boga?

Czy pamiętam w modlitwie o bliźnich, także tych, których trudno mi kochać?

Czy pamiętam o modlitwie za zmarłych?

Czy i w jaki sposób daję świadectwo swojej wiary?

Czy umiem się przyznać do swojej wiary wobec rodziny, przyjaciół, znajomych i obcych?

Czy drugi człowiek, patrząc na moją postawę, widzi ucznia Chrystusa?

Czy daję świadectwo wiary, nosząc medalik na piersi bądź wieszając krzyż w pokoju, itp.?

Czy czuję się odpowiedzialny za świątynię?

Czy stać mnie na ofiarę na rzecz wspólnoty Kościoła?

Czy potrafię stawać w obronie swojej wiary?

Czy nie przechodzę obojętnie wobec zła, które widzę?

Czy moja postawa chrześcijańska nie jest zgorszeniem dla ludzi, z którymi się spotykam?

Czy ulegając uczuciu gniewu, nienawiści, złości, nie złorzeczyłem bądź przekląłem drugiego człowieka? (do góry)

3. Przygotowując się do bycia żoną, mężem

Czy proszę Boga o dobrego współmałżonka?

Czy modlę się o światło Ducha Świętego, by właściwiej dokonać wyboru osoby, z którą chcę dzielić życie?

Czy znajduję czas na wspólną modlitwę, Eucharystię z narzeczonym (narzeczoną)?

Czy szukam dobrych wzorców żony, męża w Biblii i lekturze duchowej?

Jakimi kryteriami kieruję się w wyborze przyszłego współmałżonka? (dlaczego i za co kocham narzeczonego, narzeczoną? Czy moje uczucie jest szczere?)

Czy zamieszkałem (-łam) przed ślubem ze swoją narzeczoną (-nym), narażając się na stałą okoliczność grzechu współżycia cielesnego?

Czy w decyzji tej brałem (-łam) pod uwagę niemożność przystępowania do sakramentów?

Czy liczyłem (-łam) się ze zdaniem rodziców, którzy zobowiązali się wychować mnie w wierze Kościoła?

Czy przystępowałem (-łam) do spowiedzi, nie wyznając kapłanowi swojego zamieszkania z partnerem?

Z jakiego powodu pragnę wstąpić w związek małżeński z daną osobą?

Czy pragnę i staram się zachować czystość przedmałżeńską?

Czy rozumiem potrzebę zachowania czystości i umiem o niej rozmawiać ze swoim partnerem?

Czy świadomie, wbrew nauczaniu Kościoła, nie posługuję się środkami wczesnoporonnymi bądź antykoncepcją?

Czy nie namawiam swojego narzeczonego, narzeczonej do stosowania antykoncepcji?

Czy nie dopuściłam się aborcji bądź do niej namawiałem (-łam)?

Czy swoim zachowaniem i słowami nie wystawiam na pokusę drugiej osoby?

Czy nie pobudzam swoich popędów przez pornografię?

Czy świadomie nie niszczę daru seksualności poprzez masturbację, samogwałt?

Czy zachowuję czystość umysłu, patrząc na drugą osobę? (do góry)

4. Pragnę żyć w rodzinie katolickiej

Czy swoje małżeństwo i rodzinę pragnę opierać na Dekalogu i nauce Kościoła?

Czy nie przenoszę negatywnych wzorców postępowania z rodziny, w której się wychowałem?

Czy nie żywię urazy do rodziców, rodzeństwa, rodziny, przyszłych teściów?

Czy potrafię przebaczyć osobom, które mnie skrzywdziły?

Czy potrafię szczerze przeprosić i zadośćuczynić krzywdę wyrządzoną drugiej osobie?

Czy potrafię przyjąć radę i pomoc od rodziny?

Czy planuję przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym mnie w małżeństwie Bóg obdarzy? (otwarcie na życie, naturalne planowanie rodziny) (do góry)

Akt żalu

Boże, mój Ojcze - żałuję za me złości
jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie grzesznemu,
całym sercem skruszonemu. (do góry)

Spowiedź

Spowiedź rozpoczynamy znakiem krzyża i słowami:

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Ostatni raz byłem u spowiedzi... Nałożoną pokutę odprawiłem. Obraziłem Pana Boga następującymi grzechami:...

Po wymienieniu grzechów mówimy:

Więcej grzechów nie pamiętam. Za wszystkie serdecznie żałuję. Proszę o pokutę i rozgrzeszenie.

Czekamy na wypowiedzenie nad nami słów rozgrzeszenia przez kapłana, modląc się np.:

Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu...

Po rozgrzeszeniu kapłan mówi: Wysławiajmy Pana, bo jest dobry.

Odpowiadamy: Bo Jego miłosierdzie trwa na wieki.

Kapłan kończy słowami: Pan odpuścił tobie grzechy. Idź w pokoju. (do góry)

Literatura

Podstawa programowa

Braun-Gałkowska Maria, Zaprosili także Jezusa. Konferencje przedmałżeńskie, Lublin 2009, Kaudium.

Literatura uzupełniająca

Bezdroża antykoncepcji, red. Katolo Artur Jerzy, Lublin 2001, Gaudium.

Braun-Gałkowska Maria, Psychologia domowa, Lublin 2008, Wydawnictwo KUL.

Braun-Gałkowska Maria, W tę samą stronę, Warszawa 1994, Krupski i S-ka.

Braun-Gałkowska Maria, Ulfik-Jaworska Iwona, Zabawa w zabijanie, Lublin 2002, Gaudium.

Caffarel Henri, Na rozdrożach miłości, Kraków 2003, eSPe.

Celmer Zuzanna, Człowiek na całe życie, Warszawa 1985, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych.

Dar ludzkiego życia, red. bp K. Majdański i ks. T. Styczeń, Lublin 1991, Wydawnictwo KUL.

Fijałkowski Włodzimierz, Ku afirmacji życia, Lublin 2003, Gaudium.

Głód Franciszek ks., Mądrość Bożej koncepcji małżeństwa i rodziny, Wrocław 2005, Wrocławska Drukarnia Naukowa PAN.

Grun Anselm OSB, Małżeństwo, Kraków 2004, Znak.

Jan Paweł II, Mężczyzną i niewiastą stworzył ich (Tekst i komentarze), Lublin 1981, Wydawnictwo KUL.

Jan Paaweł II, Adhortacja apostolska "Familiaris consortio", Rzym 1981

Kiernikowski Zbigniew ks., Dwoje jednym ciałem w Chrystusie, Warszawa 1999, Wydawnictwo Księży Marianów.

Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Kielce 2005, Jedność.

Majdański Kazimierz bp, Wspólnota życia i miłości, Poznań - Warszawa 1979, Pallottinum.

Małżeństwo i rodzina w świetle nauki Kościoła i współczesnej teologii, red. ks. A. Szafrański, Lublin 1985, TN KUL.

Naturalne planowanie rodziny, Instytut Nauk o Rodzinie KUL, Lublin 2008, Gaudium.

Nosowski Zbigniew, Parami do nieba, Warszawa 2004, Biblioteka "Więzi".

Przymierze małżeńskie, red. ks. W. Góralski i ks. R. Sztychmiler, Lublin 1993, TN KUL.

Sujak Elżbieta, Kontakt psychiczny w małżeństwie i rodzinie, Katowice 1971, Księgarnia św. Jacka.

Sujak Elżbieta, Rozważania o ludzkim rozwoju, Lublin 2006, Gaudium.

Uwierzyć sercem, red. Katechetyczny Zespól Warszawski, Paryż 1987, Editions du Dialogue.

Vanier Jean, Mężczyzną i niewiastą stworzył ich do życia w prawdziwej miłości, Kraków 1987, WAM.

Wojaczek Krystian, Kształtowanie katolickiej koncepcji małżeństwa w Diecezjalnym Studium Rodziny, Opole 1997, Uniwersytet Opolski.

Wojtyła Karol, Miłość i odpowiedzialność, Lublin 1982, TN KUL.

Zarembowie Agnieszka i Bogusław, Szkoła miłości, czyli jak po ślubie nie być samotnym, Lublin 2007, Gaudium. (do góry)

Zapowiedzi przedślubne Informacje | KKK i KPK | Artykuły

Po spisaniu protokołu przedślubnego w parafii narzeczonego i narzeczonej są głoszone zapowiedzi przedślubne. Celem głoszenia zapowiedzi jest wykluczenie wszelkich okoliczności będących przeszkodą do ważnego i godziwego zawarcia małżeństwa. Regulują to przepisy Kodeksu Prawa Kanonicznego.

Kan. 1066 Przed zawarciem małżeństwa należy się upewnić, że nic nie stoi na przeszkodzie do jego ważnego i godziwego zawarcia.

Kan. 1067 Konferencja Episkopatu powinna wydać normy dotyczące egzaminu narzeczonych, zapowiedzi przedmałżeńskich oraz innych odpowiednich środków do przeprowadzenia badań przed zawarciem małżeństwa, aby proboszcz pilnie ich przestrzegając mógł przystąpić do asystowania przy małżeństwie.

Kan. 1069 Wszyscy wierni mają obowiązek znane im przeszkody małżeńskie wyjawić przed zawarciem małżeństwa proboszczowi lub ordynariuszowi miejsca.

Zapowiedzi winny być ogłoszone lub w kruchcie kościoła wywieszone przez okres dwóch (dawniej trzech) po sobie następujących niedziel albo świąt nakazanych.

Po upływie terminu głoszenia zapowiedzi należy w kancelarii parafialnej pobrać zaświadczenie o wygłoszeniu zapowiedzi i dostarczyć je do parafii, gdzie został spisany protokół przedślubny.

Obrzędy sakramentu małżeństwa Informacje | KKK i KPK | Artykuły

Spis treści:

1. Wejście do kościoła

2. Liturgia słowa

3. Liturgia sakramentu

a)dialog wstępny

b)hymn do Ducha Świętego

c)zawarcie małżeństwa

d)potwierdzenie małżeństwa

e)błogosławieństwo obrączek

f)nałożenie obrączek

4. Modlitwa powszechna

5. Liturgia Eucharystyczna

6. Błogosławieństwo nowożeńców

7. Zakończenie obrzędów

ROZDZIAŁ I

WEJŚCIE DO KOŚCIOŁA

19. W ustalonym czasie kapłan w mszalnych szatach liturgicznych wychodzi z ministrantami do drzwi kościoła i tam pozdrawia po chrześcijańsku narzeczonych, dając w ten sposób wyraz radości, którą dzieli z nimi Kościół.
Jeśli przemawiają za tym okoliczności, opuszcza się obrzęd powitania przy drzwiach kościoła, a liturgię małżeństwa rozpoczyna się od razu od Mszy św.

20. Jeżeli odbywa się procesja do ołtarza, wówczas pierwsi idą ministranci, następnie kapłan, a za nim narzeczeni, którym towarzyszą, stosownie do miejscowych zwyczajów, przynajmniej rodzice i dwaj świadkowie, W tym czasie śpiewa się pieśń na wejście.

21. Gdy wszyscy przybędą przed ołtarz i zajmą swoje miejsca, kapłan żegna się i pozdrawia wiernych jak zwykle na początku Mszy. Następnie zwraca się do narzeczonych i zgromadzonych, aby wprowadzić ich do udziału w obrzędach. Może użyć jednej z podanych formuł albo dokonać tego własnymi słowami.

A. PIERWSZA FORMUŁA POWITANIA

Najmilsi, przybyliście do naszej świątyni, aby w obecności kapłana oraz wspólnoty Kościoła Chrystus Pan uświęcił i utwierdził waszą miłość. Chrystus uświęcił was już w sakramencie chrztu, a teraz błogosławi waszej miłości oraz umacnia was przez sakrament małżeństwa, abyście byli sobie zawsze wierni i umieli podjąć i wypełnić obowiązki małżeńskie. Razem z wami będziemy słuchać słowa Bożego i uczestniczyć w ofierze eucharystycznej, aby was wspierać naszymi modlitwami.

Następuje akt pokuty.

B. DRUGA FORMUŁA POWITANIA

Zgromadziliśmy się w kościele wokół N. i N., którzy dzisiaj chcą zawrzeć sakramentalny związek małżeński. W tym ważnym dla nich momencie życia otoczmy ich naszą miłością i naszymi modlitwami. Razem z nimi będziemy słuchać słowa Bożego i uczestniczyć w ofierze eucharystycznej, prosząc o obfite błogosławieństwo dla młodej pary.

Następuje akt pokuty.

C. TRZECIA FORMUŁA POWITANIA

W imieniu wspólnoty parafialnej (chrześcijańskiej), do której należą N. i N., serdecznie witam wszystkich przybyłych do tej świątyni, aby uczestniczyć w obrzędach sakramentu małżeństwa.
N. i N. pragną nie tylko, abyśmy byli tutaj obecni w uroczystej chwili, lecz chcą, abyśmy razem z nimi głęboko przeżyli tę ważną chwilę ich życia. Sami wybrali czytania, które usłyszymy, i modlitwy, które będziemy odmawiali.

Następuje akt pokuty. (do góry)

LITURGIA SŁOWA

22. Liturgia słowa odbywa się zgodnie z przepisami. Mogą być trzy czytania, z których pierwsze powinno być ze Starego Testamentu.

Poniżej podane są przykładowe czytania z rytuału „Obrzędy Sakramentu Małżeństwa”. Czytania oraz psalm mogą wykonać narzeczeni lub ktoś z gości weselnych odpowiednio do tego przygotowany. Należy również pamiętać, że narzeczeni sami mogą wybrać z rytuału czytania, które chcieliby usłyszeć podczas swojego ślubu. Należy to jednak uzgodnić z kapłanem.

Pierwsze czytanie Syr 26,1-4. 13-16

Dobra kobieta jest światłem domu.

Dobra żona jest wielkim darem dla mężczyzny. Piękny dzień ślubu jest jutrzenką nowego życia.

Czytanie z Księgi Syracydesa

Szczęśliwy mąż, który ma dobrą żonę,
liczba dni jego będzie podwójna.
Dobra żona radować będzie męża,
który osiągnie pełnię wieku w pokoju.
Dobra żona, to dobra część dziedzictwa
i jako taka będzie dodana tym, którzy się boją Pana.
Wtedy to serce bogatego czy ubogiego będzie zadowolone
i oblicze jego wesołe w każdym czasie.
Wdzięk żony rozwesela męża,
a mądrość jej orzeźwia jego kości.
Dar Pana - żona spokojna
i za osobę dobrze wychowaną nie znajdziesz nic na zamianę.
Wdzięk nad wdziękami skromna kobieta
i nie masz nic równego osobie powściągliwej.
Jak słońce wschodzące na wysokościach Pana,
tak piękność dobrej kobiety między ozdobami jej domu.

Oto słowo Boże.

Psalm responsoryjny Ps 128[127],1-2. 3. 4-5 (R.: por. 4)

Refren: Błogosławiony, kto się boi Pana.

Szczęśliwy człowiek, który się boi Pana *
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, *
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.

Refren.

Małżonka twoja jak płodny szczep winny *
w zaciszu twojego domu.
Synowie twoi jak oliwne gałązki *
dokoła twego stołu.

Refren.

Tak będzie błogosławiony człowiek, *
który się boi Pana.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi +
i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem *
przez wszystkie dni twego życia.

Refren.

Śpiew przed ewangelią 1J 4,8b. 11

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bóg jest miłością,
miłujmy się wzajemnie, jak Bóg nas umiłował.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ewangelia 2 Mt 5,13-16

Światło świata.

Miłość dwojga chrześcijan, przeżywana w łączności z Chrystusem i poddana Jego prawu, jest światłem dla domu rodzinnego i dla świata.

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.

Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie".

Oto słowo Pańskie.

23. Po odczytaniu Ewangelii kapłan, w oparciu o tekst liturgiczny i w sposób dostosowany do słuchaczy, wygłasza homilię o małżeństwie chrześcijańskim, o miłości i obowiązkach małżonków i o łaskach sakramentu. (do góry)

LITURGIA SAKRAMENTU

DIALOG WSTĘPNY

24. Po homilii wszyscy wstają, a narzeczeni zbliżają się do ołtarza i stają przed kapłanem. Kapłan mówi do narzeczonych:

N. i N., wysłuchaliście słowa Bożego i przypomnieliście sobie znaczenie ludzkiej miłości i małżeństwa. W imieniu Kościoła pytam was, jakie są wasze postanowienia.

25. Następnie kapłan zadaje im pytania dotyczące dobrowolnej zgody na małżeństwo, woli wytrwania w wierności oraz gotowości na przyjęcie i wychowanie potomstwa.

N. i N., czy chcecie dobrowolnie i bez żadnego przymusu zawrzeć związek małżeński?

Narzeczeni: Chcemy.

Czy chcecie wytrwać w tym związku w zdrowiu i w chorobie, w dobrej i złej doli, aż do końca życia?

Narzeczeni: Chcemy.

Następne pytanie można opuścić, jeżeli przemawiają za tym okoliczności, np. starszy wiek narzeczonych.

Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy?

Narzeczeni: Chcemy. (do góry)

HYMN DO DUCHA ŚWIĘTEGO

26. Kapłan mówi:

Prośmy Ducha Świętego, aby uświęcił ten związek i dał narzeczonym łaskę wytrwania. Niech ich miłość przez Niego umocniona, stanie się znakiem miłości Chrystusa i Kościoła.

Wszyscy stojąc śpiewają trzy zwrotki hymnu do Ducha Świętego.

1. O Stworzycielu, Duchu, przyjdź,
Nawiedź dusz wiernych Tobie krąg.
Niebieską łaskę zesłać racz
Sercom, co dziełem są Twych rąk.

Z następnych zwrotek wybiera się jedną:

2. Pocieszycielem jesteś zwań
I Najwyższego Boga dar.
Tyś namaszczeniem naszych dusz,
Zdrój żywy, miłość, ognia żar.

3. Ty darzysz łaską siedemkroć,
Bo moc z prawicy Ojca masz.
Przez Boga obiecany nam,
Mową wzbogacasz język nasz.

4. Światłem rozjaśnij naszą myśl,
W serca nam miłość świętą wlej
I wątłą słabość naszych ciał
Pokrzep stałością mocy Twej.

5. Nieprzyjaciela odpędź w dal
I Twym pokojem obdarz wraz.
Niech w drodze za przewodem
Twym Miniemy zło, co kusi nas.

Zawsze śpiewa się zakończenie:

6. Daj nam przez Ciebie Ojca znać,
Daj, by i Syn poznany był.
I Ciebie, jedno tchnienie Dwóch,
Niech wyznajemy z wszystkich sił. Amen. (do góry)

ZAWARCIE MAŁŻEŃSTWA

27. Kapłan zwraca się do narzeczonych, aby wyrazili zgodę małżeńską:

Skoro zamierzacie zawrzeć sakramentalny związek małżeński, podajcie sobie prawe dłonie i wobec Boga i Kościoła powtarzajcie za mną słowa przysięgi małżeńskiej.

Narzeczeni zwracają się do siebie i podają sobie prawe dłonie. Kapłan wiąże je końcem stuły.

Narzeczony powtarza za kapłanem:

JA N. * BIORĘ CIEBIE, N., ZA ŻONĘ * I ŚLUBUJĘ CI * MIŁOŚĆ, * WIERNOŚĆ * I UCZCIWOŚĆ MAŁŻEŃSKĄ * ORAZ ŻE CIĘ NIE OPUSZCZĘ AŻ DO ŚMIERCI. * TAK MI DOPOMÓŻ, PANIE BOŻE WSZECHMOGĄCY, * W TRÓJCY JEDYNY, * I WSZYSCY ŚWIĘCI.

Następnie powtarza narzeczona:

JA N. * BIORĘ CIEBIE, N., ZA MĘŻA * I ŚLUBUJĘ CI * MIŁOŚĆ, * WIERNOŚĆ * I UCZCIWOŚĆ MAŁŻEŃSKĄ * ORAZ ŻE CIĘ NIE OPUSZCZĘ AŻ DO ŚMIERCI. * TAK MI DOPOMÓŻ, PANIE BOŻE WSZECHMOGĄCY, * W TRÓJCY JEDYNY, * I WSZYSCY ŚWIĘCI.

Jeżeli narzeczeni nie mogą mówić, podpisują formułę wobec kapłana lub innymi znakami wyrażają zgodę na małżeństwo. (do góry)

POTWIERDZENIE MAŁŻEŃSTWA

28. Kapłan mówi:

"Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela" (Mt 19,6). Małżeństwo przez was zawarte, ja powagą Kościoła katolickiego potwierdzam i błogosławię w imię Ojca i Syna, + i Ducha Świętego.

Wszyscy: Amen.

Kapłan usuwa stułę. (do góry)

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO OBRĄCZEK

29. Kapłan mówi:

A.

Niech Bóg pobłogosławi te obrączki, które macie sobie wzajemnie nałożyć jako znak miłości i wierności.

Wszyscy: Amen.

B.   Albo:

Pobłogosław, Boże, te obrączki, które poświęcamy w Twoim imieniu; Spraw, aby ci, którzy będą je nosić, dochowali sobie doskonałej wierności, trwali w Twoim pokoju, pełnili Twoją wolę i zawsze się miłowali. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Wszyscy: Amen.

C.   Albo:

Boże, pobłogosław i uświęć Twoich poddanych, którzy się miłują; a te obrączki, oznaczające wierność, niech pobudzają ich do wzajemnej miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Wszyscy: Amen. (do góry)

NAŁOŻENIE OBRĄCZEK

30. Kapłan mówi:

Na znak zawartego małżeństwa nałóżcie sobie obrączki.

31. Mąż nakłada na serdeczny palec żony obrączkę przeznaczoną dla niej, mówiąc:

N. przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Także żona nakłada na serdeczny palec męża obrączkę przeznaczoną dla niego, mówiąc:

N. przyjmij tę obrączkę jako znak mojej miłości i wierności. W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. (do góry)

MODLITWA POWSZECHNA

32. Następuje modlitwa powszechna (modlitwa wiernych), według tekstów zawartych w rozdziale IV.
Jeśli jest przewidziane wyznanie wiary, odmawia się je po modlitwie powszechnej.

33. Modlitwa powszechna obejmuje nowożeńców, ich bliskich oraz potrzeby całego Kościoła. Podane intencje należy dostosowywać do okoliczności. Wskazane jest, aby nowożeńcy uczestniczyli w ustaleniu brzmienia wezwań modlitwy powszechnej.

34. Intencje modlitwy powszechnej podaje kantor albo sam kapłan. W grupach dobrze przygotowanych można je rozdzielić na członków rodziny nowożeńców. Także nowożeńcy mogą podać intencje dotyczące ich rodziców, bliskich i zgromadzonych.

WSTĘP. Biorąc udział w radości nowożeńców, błagajmy Boga, aby nas wszystkich obdarzył pokojem i zachował w swojej miłości.

1. Módlmy się za N. i N., którzy zawarli małżeństwo, / aby ich miłość była wiernym obrazem miłości Chrystusa i Kościoła.

2. Módlmy się o pomoc dla nich we wszystkich doczesnych potrzebach, / aby znaleźli dobre warunki dla rozwoju rodziny.

3. Módlmy się za wszystkich małżonków naszej parafii, / aby Duch Święty odnowił w nich łaskę sakramentu małżeństwa.

4. Módlmy się za wszystkich zaręczonych, / aby poważnie przygotowali się do zawarcia małżeństwa.

5. Módlmy się za naszych zmarłych rodziców i krewnych, / aby Pan Bóg przyjął ich do wiecznej radości.

6. Módlmy się za święty Kościół Boży, / aby wszystkie jego dzieci żyły zjednoczone jak jedna rodzina Boża.

Można użyć innych formularzy modlitwy powszechnej zawartych w rozdziale IV. (do góry)

LITURGIA EUCHARYSTYCZNA

35. Do liturgii eucharystycznej, którą odprawia się w zwykły sposób, wprowadza się niżej wskazane zmiany.

36. Obrzęd przygotowania darów.
W czasie obrzędu przygotowania darów nowożeńcy mogą przynieść do ołtarza chleb i wino.

37. Odmawia się własną prefację.

38. W modlitwach eucharystycznych 1-3 odmawia się specjalną modlitwę wstawienniczą.

39. Po modlitwie Pańskiej kapłan opuszcza emboliom "Wybaw nas" i udziela błogosławieństwa, posługując się jedną z formuł z rozdziału IV.
W tym czasie nowożeńcy klęczą i gorąco modlą się, aby błogosławieństwo Boże spoczęło na nich.
(do góry)

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO NOWOŻEŃCÓW

Kapłan udziela nowożeńcom błogosławieństwa.
W modlitwie
"Ojcze Święty" można opuścić, zależnie od okoliczności, jedną z dwu części składowych: A. "Ojcze Święty" lub B. "Boże, ty stopniowo objawiasz", zachowując tylko tę część, która się wiąże z czytaniami.
Jeżeli nowożeńcy nie będą przystępowali do Komunii Św., opuszcza się teksty ujęte w nawiasy.

Kapłan mając ręce złożone mówi:

Módlmy się do Boga za tych zaślubionych, którzy zawierając związek małżeński, zbliżają się do ołtarza, aby (posileni Ciałem i Krwią Chrystusa) złączyli się na zawsze we wzajemnej miłości.

Wszyscy modlą się przez pewien czas w milczeniu. Następnie kapłan rozkłada ręce i mówi:

A. Ojcze Święty, Ty stwarzając człowieka na swój obraz i podobieństwo, powołałeś do istnienia mężczyznę i kobietę, aby jako mąż i żona, złączeni w jedno ciałem i duszą, spełniali w świecie swoje posłannictwo.*

B. Boże, Ty stopniowo objawiasz zbawczy plan Twojej miłości. W Starym Testamencie wzajemne oddanie małżonków było obrazem przymierza, które zawarłeś ze swoim ludem. Gdy nadeszła pełnia czasów, sakramentalna wspólnota Twoich wiernych jest obrazem związku Chrystusa z Kościołem.*

* Prosimy Cię, Boże, ześlij swoje błogosławieństwo na tych nowożeńców N. i N. Spraw, Panie, aby żyjąc w tej sakramentalnej wspólnocie, którą dziś zapoczątkowali, obdarzali się wzajemnie miłością i świadcząc w ten sposób, że jesteś wśród nich obecny, stanowili jedno serce i jedną duszę. Udziel im też pomocy, Panie, aby dom, który zakładają, podtrzymywali wspólnym wysiłkiem, a swoje dzieci, wychowane w duchu Ewangelii, przygotowali do wspólnoty z Tobą w niebie.

Błogosław swojej służebnicy N., aby pełniąc zadania małżonki i matki, czystą miłością ożywiała swój dom, a zawsze życzliwa i dobra, była jego ozdobą. Błogosław też swemu słudze N., niechaj dobrze wypełnia obowiązki wiernego męża i troskliwego ojca. Ojcze Święty, spraw, aby ci, którzy wobec Ciebie zawarli małżeństwo (i pragną teraz przystąpić do Twego stołu), radowali się w wieczności udziałem w obiecanej im uczcie niebieskiej. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Wszyscy: Amen.

Nowożeńcy powstają z klęczników.

Można użyć innej formuły błogosławieństwa podanej w rozdziale IV.

Powyższy obrzęd należy zastosować również wtedy, gdy z braku kapłana jego funkcje spełnia diakon, delegowany przez biskupa lub proboszcza do asystowania i błogosławienia w imieniu Kościoła zawieranym związkom małżeńskim.

40. Po słowach "Przekażcie sobie znak pokoju" małżonkowie i wszyscy obecni mogą sobie przekazać, w ustalony sposób, znak pokoju i miłości. Nowożeńcy mogą przekazać sobie znak pokoju przez pocałunek.

41. Nowo zaślubieni mogą przyjąć Komunię świętą pod obiema postaciami.

42. Przy końcu Mszy świętej, przed udzieleniem błogosławieństwa ludowi, kapłan błogosławi nowożeńców według jednej z formuł podanych w rozdziale IV. (do góry)

ZAKOŃCZENIE OBRZĘDÓW

Kapłan udziela błogosławieństwa zgromadzonym. Najpierw mówi:

Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

W naszej parafii jest zwyczaj, że nowożeńcy na czas błogosławieństwa pochylają głowy i klęczą.

Następnie kapłan wyciąga ręce nad ludem i odmawia formuły błogosławieństwa, a wszyscy odpowiadają. Amen.

Bóg Ojciec niech was zachowa w miłości wzajemnej i zgodzie, aby pokój Chrystusowy w was zamieszkał * i stale przebywał w waszym domu.

Wszyscy: Amen.

Bądźcie szczęśliwi jako rodzice i ciesząc się życzliwością przyjaciół, * żyjcie z ludźmi w prawdziwym pokoju.

Wszyscy: Amen.

Wśród świata bądźcie świadkami, że Bóg jest miłością, aby stroskani i ubodzy, doznawszy waszej pomocy, * przyjęli was kiedyś z wdzięcznością do wiekuistego domu Boga.

Wszyscy: Amen.

Was wszystkich, tutaj zgromadzonych, niech błogosławi Bóg wszechmogący: * Ojciec i Syn, i Duch Święty.

Wszyscy: Amen.

Inne formuły błogosławieństwa podano w rozdziale IV.

Idźcie w pokoju Chrystusa.

Wszyscy: Bogu niech będą dzięki. (do góry)